وقتی به صحبت های دکتر شریعتی گوش می دادم ، حرفاش هرچند چندین بار در گوشم زمزمه شده بود باز هم طنینش تازگی خاصی رو برام تداعی می کرد…
بزرگترین حرف علی چه چیز بود ؟ شاید سخنوری حضرت علی برای اکثریت آنهایی که آشنایی کلی و یا جزئی با شخصیت ایشان دارند مشهود باشه . هر وقت سخن از علی به میان میاد معمولا انسان به نهج البلاغه رجوع داده میشه. ولی بزرگترین سخن علی نهج البلاغه نبود بلکه سکوتی بود که چندین سال ایشان رو خانه نشین کرد . سکوتی که به اندازه تمام سخنان عالم حرف داشت ...
ما هیچ گاه ادعای علی بودن نمی کنیم ولی اگر ذره ای به ایشان اقتدا می کنیم و اعتقاد داریم باید اعمال و کارهامون هم بر اون اساس پایه ریزی شده باشه. وقتی به جای مرهم گذاشتن به یک زخم ، آرام کردن اختلاف ها و جوابگویی به آنچه عامل اصلی شکاف در جامعه است بیشتر به این اختلاف دامن می زنیم و کینه تراشی می کنیم . وقتی خود را نایب علی می دانیم و در عمل به اصولش کاملا عکس عمل می کنیم . وقتی مردم را دسته بندی می کنیم و خود را حق مطلق و دیگران را ناحق می شماریم و وقتی در قبال ظلم بزرگی که به مردم می شود سکوت می کنیم و ظلم را از از جانب مردم می دانیم و در واقع حقیقت ها را کتمان و یا انکار می کنیم . همگان را به خاموشی در برابر احقاق حق قانونی شان وا می داریم و به هر شیوه ممکن صدای آنان را خفه می کنیم و در طرف مقابل خود زبان به سخن گشوده و آتش این کینه را شعله ور می سازیم . و آن زمان که به جای روشنگری و شفاف سازی مسائل به بسته کردن هر چه بیشتر اعتراضات و امنیتی کردن فضای جامعه رو می آوریم ...
آنگاه می توان گفت که از منش علی بویی نبرده ایم...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر