۱۳۸۸ تیر ۱۵, دوشنبه

طرح یک سوال

یک سوال


آیا رهبر یک جامعه دینی حق دارد از یک جریان داخلی سیاسی صراحتا حمایت کند؟

نمونه اول

در زمان ترک کردن بنی اسرائیل به فرمان خدا شخصی به نام سامری گروهی از مردم را به سمت خود کشاند وقتی حضرت موسی شرایط را دید به هارون ( که نایب پیامبر بود ) فرمود چرا مانع آنها نشدی و هارون در جواب گفت ترسیدم که از فرمان تو سرپیچی کنم و باعث تفرقه در میان قوم شوم ( همه این مطالب در قرآن امده است.)

نمونه دوم

در میان مسلمانان صدر اسلام مهاجرین و انصار دو جبهه تشکیل دهنده جامعه بودند که اختلاف سلیقه های بسیاری با یکدیگر داشتند و با اینکه بعدها ( بعد از وفات پیامبر) عده ای از یک جبهه به مخالفت با فرمان پیامبر پرداختند ولی هرگز پیامبر از یک گروه و یا قوم حمایت نکرد و سلایقش را منطبق با سلایق آنان ندانست .

نمونه سوم

بعد از وفات پیامبر وقتی عده ای ابوبکر را به خلافت برگزیدند حضرت علی با آنکه خود را صاحب حق می دانست هرگز ادعای خلافت خویش را مطرح نکرد و به مصلحت جامعه ، با ابوبکر به مخالفت علنی نپرداخت. پس برای حفظ وحدت هرگز موضع گیری بر حق خود را اعلام نکرد.

نمونه چهارم

در زمان نخست وزیری بنی صدر با آنکه امام در بسیاری از موارد با وی هم عقیده نبود قبل از انتخابات وی را زیر سوال نبرد و از دیگری حمایت نکرد.

پیوست : البته اکثریت قریب به اتفاق اذعان می کنند که جریانات از داخل نظام برخاسته اند و دربیشتر مواردی که ذکر شد هم این مطلب صدق می کنند . در ضمن درمضمون سخنانی از امام آمده که ما هرگز نمی گذاریم عده ای آخوند پیر به جای مردم تصمیم بگیرند....





هیچ نظری موجود نیست: